حامد جلیلوند
"موسیقی سنتی" امروز به طیف گستردهای از انواع موسیقی ایران اطلاق میشود. گوناگونیها و تفاوتهای مصادیق این اصطلاح که ناشی از مدرنیسم در موسیقی ایران است، کارآمدی این اصطلاح را به چالش میکشد. این مقاله به واسطه بررسی چند مصاحبه با اساتید موسیقی ایران، سعی در استخراج مولفههای معنایی موسیقی سنتی دارد. تحلیل مولفههای معنایی، امکان نقد کارآمدی اصطلاح موسیقی سنتی را در مقابل اصطلاح "موسیقی دستگاهی" فراهم میآورد.
این پژوهش نشان میدهد که اصطلاح موسیقی سنتی برای نامیدن مصدایق مورد نظر گویشوران، جامع و مانع نیست و در بهترین حالت تنها میتواند به نوع خاصی از موسیقی دستگاهی ایران اطلاق شود که سعی در احیا و حفظ سنتها در این نوع از موسیقی دارد.
کلید واژگان:
زبانشناسی، معنیشناسی، مولفههای معنایی، موسیقی سنتی، موسیقی دستگاهی، مدرنیسم

آوازخوان ، خنیاگر و نوازنده تنبورک سال ۱۳۳۰ در ایرانشهر متولد شد. او از ۸ سالگی آموختن «دهلک» را آغاز کرد و در نوجوانی علاوه بر آن، خوانندگی را نیز ادامه داد. بامری از سالهای اولیه جشنواره موسیقی فجر در زمره نوازندگان و خوانندگان ثابت بخش موسیقی نواحی این جشنواره بود و سپس در جشنوارهها و همایشهایی چون آیینه و آواز، موسیقی حماسی و نینوازان و عمده جشنوارههای موسیقی نواحی کرمان حضور یافت و بارها و بارها به دریافت جایزه ویژه و لوح سپاس نائل آمد

آواز : فریدون پور رضا
تنظیم : رضا فدایی
از مجموعه : نغمه های ایران زمین
نشر : سروش . 1387


اساس و زیربنای مدرسه موسیقی هرب آلبرت یا همان دپارتمان اتنوموزیکولوژی دانشگاه کالفرنیا ((UCLA ،در سال 1960 توسط مانتل هود اتنوموزیکولوگ شناخته شده معاصر پایه ریزی و تاسیس شده است.در سالهای اولیه دانشمندان مهمی همچون چارلز زیگر، برای پیشبرد اهداف و چشم اندازهای آینده با این دانشکده همکاری داشتند.اما حد فاصل سالهای 1960 تا 1989 اتنوموزیکولوژی صرفا یکی از برنامه های درسی و زیر مجموعه موسیقی در این دانشکده بود.در 1989 گروه مستقلی با عنوان موسیقی شناسی قومی و موسیقی شناسی سیستماتیک در این دانشکده به وجود آمد و سرانجام در سال 1995 این دپارتمان به دانشکده اتنوموزیکولوژی تغییر نام داد.در این دانشکده موضوعات متعددی پیرامون موسیقی های قومی جهان،موسیقی های مردمی،موسیقی جز و موسیقی کلاسیک تدریس می شود.در طول سال تحصیلی 2010 و 2011 این دانشکده پنجاهمین سال فعالیت خود را در این زمینه ها با بر برگزاری سمپوزیوم و کنسرت و نمایشگاه ،جشن گرفت.


خله یا هله آوایی فریاد گونه است که برای اعلان واطلاع رسانی در مناطق کوهستانی و ییلاقی تالش استفاده می شود. این آوای فریاد گونه از طبیعت، محیط پیرامون و صدای پرندگان گرفته شده است. در خله(هله) تالشی علاوه بر اینکه افراد در کوهستان ها و مزارع از طریق آن یکدیگر را صدا میزنند با عبارت "جان برا جان اویه" (ای برادر جان با تو هستم) نیز با هم ارتباط برقرار می کنند.